Manisha Panchakam
anuṣṭup chandaḥ –
satyācāryasya gamane kadācinmukti dāyakaṃ |
kāśīkśētraṃ prati saha gauryā mārge tu śṅkaraṃ ||
antyavēṣadharaṃ dṛṣṭvā gaccha gacchēti cābravīt |
śaṅkaraḥsō’pi cāṃḍalastaṃ punaḥ prāha śṅkaraṃ ||
āryā vṛtta –
annamayādannamayamathavā caitanyamēva caitanyāt |
yativara dūrīkartuṃ vāṃchasi kiṃ brūhi gaccha gacchēti |
śārdūla vikrīḍita chanda –
pratyagvastuni nistaraṅgasahajānandāvabodhāmbudhau
vipro’yaṃ śvapacō’yamityapi mahānko’yaṃ vibhedabhramaḥ |
kiṃ gaṅgāmbuṇi bimbitē’mbaramaṇau cāṇḍālavīthīpayaḥ
pūre vā’ntaramasti kāñcanaghaṭīmṛtkuṃbhayorvā’mbare ||
manīṣā pañcakam
jāgratsvapnasuṣuptiṣu sphuṭatarā yā saṃvidujjṛṃbhate
yā brahmādipipīlikāntatanuṣu prōtā jagatsākṣiṇī |
saivāhaṃ na ca dṛśyavastviti dṛḍhaprajñāpi yasyāsti ce-
ccāṇḍālo’stu sa tu dvijo’stu gururityēṣā manīṣā mama || 1 ||
brahmaivāhamidaṃ jagacca sakalaṃ cinmātravistāritaṃ
sarvaṃ caitadavidyayā triguṇayā’śeṣaṃ mayā kalpitaṃ |
itthaṃ yasya dṛḍhā matiḥ sukhatare nitye pare nirmale
cāṇḍālo’stu sa tu dvijo’stu gururityēṣā manīṣā mama || 2 ||
śaśvannaśvaramēva viśvamakhilaṃ niścitya vācā guro-
rnityaṃ brahma nirantaraṃ vimṛśatā nirvyājaśāntātmanā |
bhūtaṃ bhāvi ca duṣkṛtaṃ pradahatā saṃvinmaye pāvake
prārabdhāya samarpitaṃ svavapurityēṣā manīṣā mama || 3 ||
yā tiryaṅnaradevatābhirahamityantaḥ sphuṭā gṛhyate
yadbhāsā hṛdayākṣadehaviṣayā bhānti svatō’cetanāḥ |
tāṃ bhāsyaiḥ pihitārkamaṇḍalanibhāṃ sphūrtiṃ sadā bhāvaya-
nnyōgī nirvṛtamānaso hi gururityēṣā manīṣā mama || 4 ||
yatsaukhyāmbudhilēśalēśata ime śakrādayo nirvṛtā
yaccitte nitarāṃ praśāntakalane labdhvā munirnirvṛtaḥ |
yasminnityasukhāmbudhau galitadhīrbrahmaiva na brahmavid
yaḥ kaścitsa surendravanditapado nūnaṃ manīṣā mama || 5 ||
dāsastē’haṃ dehadṛṣṭyā’smi śambho
jātastēṃ’śo jīvadṛṣṭyā tridṛṣṭe |
sarvasyā’’tmannātmadṛṣṭyā tvamēvē-
tyēvaṃ me dhīrniścitā sarvaśāstraiḥ ||
|| iti śrī macchaṅkarabhagavataḥ kṛtau manīṣā pañcakaṃ saṃpūrṇam ||