శ్రీమద్రామాయణము - అయోధ్యాకాండ
ఏకషష్టితమ సర్గము
వనం గతే ధర్మపరే రామే రమయతాం వరే |
కౌసల్యా రుదతీ స్వార్తా భర్తారమిదమబ్రవీత్ || ౧
యద్యపి త్రిషు లోకేషు ప్రథితం తే మహద్యశః |
సానుక్రోశో వదాన్యశ్చ ప్రియవాదీ చ రాఘవః || ౨
కథం నరవరశ్రేష్ఠ! పుత్రౌ తౌ సహ సీతయా |
దుఃఖితౌ సుఖసంవృద్ధౌ వనే దుఃఖం సహిష్యతః || ౩
సా నూనం తరుణీ శ్యామా సుకుమారీ సుఖోచితా |
కథముష్ణం చ శీతం చ మైథిలీ ప్రసహిష్యతే || ౪
భుక్త్వాశనం విశాలాక్షీ సూపదం శాన్వితం శుభమ్ |
వన్యం నైవారమాహారం కథం సీతోపభోక్ష్యతే || ౫
గీతవాదిత్రనిర్ఘోషం శ్రుత్వా శుభమనిన్దితా |
కథం క్రవ్యాదసింహానాం శబ్దం శ్రోష్యత్యశోభనమ్ || ౬
మహేన్ద్రధ్వజసఙ్కాశః క్వ ను శేతే మహాభుజః |
భుజం పరిఘసఙ్కాశముపధాయ మహాబలః || ౭
పద్మవర్ణం సుకేశాన్తం పద్మనిశ్శ్వాసముత్తమమ్ |
కదా ద్రక్ష్యామి రామస్య వదనం పుష్కరేక్షణమ్ || ౮
వజ్రసారమయం నూనం హృదయం మే న సంశయః |
అపశ్యన్త్యా న తం యద్వై ఫలతీదం సహస్రధా || ౯
యత్త్వయాకరుణం కర్మ వ్యపోహ్య మమ బాన్ధవాః |
నిరస్తాః పరిధావన్తి సుఖార్హాః కృపణా వనే || ౧౦
యది పఞ్చదశే వర్షే రాఘవః పునరేష్యతి |
జహ్యాద్రాజ్యం చ కోషం చ భరతో నోపలక్షయతే || ౧౧
భోజయన్తి కిల శ్రాద్ధే కేచిత్స్వానేవ బాన్ధవాన్ |
తతః పశ్చాత్సమీక్షన్తే కృతకార్యా ద్విజర్షభాన్ || ౧౨
తత్ర యే గుణవన్తశ్చ విద్వాంసశ్చ ద్విజాతయః |
న పశ్చాత్తేభిమన్యన్తే సుధామపి సురోపమాః || ౧౩
బ్రాహ్మణేష్వపి తృప్తేషు పశ్చాద్భోక్తుం ద్విజర్షభాః |
నాభ్యుపైతుమలం ప్రాజ్ఞా శ్శృఙ్గచ్ఛేదమివర్షభాః || ౧౪
ఏవం కనీయసా భ్రాత్రా భుక్తం రాజ్యం విశామ్పతే |
భ్రాతా జ్యేష్ఠో వరిష్ఠశ్చ కిమర్థం నావమంస్యతే || ౧౫
న పరేణాహృతం భక్ష్యం వ్యాఘ్రః ఖాదితుమిచ్ఛతి |
ఏవమేతన్నరవ్యాఘ్రః పరలీఢం న మన్యతే || ౧౬
హవిరాజ్యం పురోడాశాః కుశా యూపాశ్చ ఖాదిరాః |
నైతాని యాతయామాని కుర్వన్తి పునరధ్వరే || ౧౭
తథా హ్యాత్తమిదం రాజ్యం హృతసారాం సురామివ |
నాభిమన్తుమలం రామో నష్టసోమమివాధ్వరమ్ || ౧౮
న చేమాం ధర్షణాం రామ సఙ్గచ్ఛేదత్యమర్షణః |
దారయేన్మన్దరమపి స హి క్రుద్ధశ్శితైశ్శరైః || ౧౯
త్వాం తు నోత్సహతే హన్తుం మహాత్మా పితృగౌరవాత్ |
ససోమార్కగ్రహగణం నభస్తారావిచిత్రితమ్ || ౨౦
పాతయేద్యోదివం క్రుద్ధస్సత్వాం న వ్యతివర్తతే |
ప్రక్షోభయేద్వారయే ద్వా మహీం శైలశతాచితామ్ || ౨౧
నైవం విధమసత్కారం రాఘవో మర్షయిష్యతి |
బలవానివ శార్దూలో వాలధేరభిమర్శనమ్ || ౨౨
నైతస్య సహితా లోకా భయం కుర్యుర్మహామృథే |
అధర్మంత్విహ ధర్మాత్మా లోకం ధర్మేణ యోజయేత్ || ౨౩
నన్వసౌ కాఞ్చనైర్బాణైర్మహావీర్యో మహాభుజః |
యుగాన్త ఇవ భూతాని సాగరానపి నిర్దహేత్ || ౨౪
స తాదృశస్సింహబలో వృషభాక్షో నరర్షభః |
స్వయమేవ హతః పిత్రా జలజేనాత్మజో యథా || ౨౫
ద్విజాతిచరితో ధర్మశ్శాస్త్రదృష్టస్సనాతనః |
యది తే ధర్మనిరతే త్వయా పుత్రే వివాసితే || ౨౬
గతిరేకా పతిర్నార్యా ద్వితీయా గతిరాత్మజః |
తృతీయా జ్ఞాతయో రాజంశ్చతుర్థీ నేహ విద్యతే || ౨౭
తత్ర త్వం చైవ మే నాస్తి రామశ్చ వనమాశ్రితః |
న వనం గన్తుమిచ్ఛామి సర్వథా నిహతా త్వయా || ౨౮
హతం త్వయా రాజ్యమిదం సరాష్ట్రం హతస్తథాత్మా సహ మన్త్రిభిశ్చ |
హతా సపుత్రాస్మి హతాశ్చ పౌరాస్సుత శ్చ భార్యా చ తవ ప్రహృష్టౌ || ౨౯
ఇమాం గిరం దారుణశబ్ద సంశ్రితాం నిశమ్య రాజాపి ముమోహ దుఃఖితః |
తత స్స శోకం ప్రవివేశ పార్థివస్స్వదుష్కృతం చాపి పునస్తదా స్మరన్ || ౩౦
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయ ఆదికావ్యే అయోధ్యాకాణ్డే ఏకషష్టితమస్సర్గః