ఊరకే పోనియ్యరా నన్నుద్దండాన Urake Poniyyara Nannuddamdana

Author: Annamacharya

ఊరకే పోనియ్యరా నన్నుద్దండాన

పల్లవి:
ఊరకే పోనియ్యరా నన్నుద్దండాన |
చేరలంతేసి కన్నుల జెంగలించే విప్పుడు ||

స్వామీ! నీ విశాలమైన కళ్లతో నన్ను అలా చూస్తూ ఊరికే పోనివ్వవేం? నన్ను అడ్డగించి ఎందుకు పరిహసిస్తున్నావు?

చరణం 1:
జూదమాడ బిలిచేవు చూపులనే జంకించేవు |
పేదవారి మేన సొమ్ము పెట్టనియ్యవా |
కేదమున నోడి గెలిచితి నంటా నా |
పాదమంటి తీసుకోరా బంగారు మట్టెలు //ఊరకే//

భావం: నన్ను జూదమాడమని పిలుస్తావు, తీరా ఆడేటప్పుడు నీ చూపులతోనే నన్ను భయపెడతావు. నా దగ్గర ఉన్న సొమ్మును నన్ను ఉంచుకోనివ్వవా? సరే, ఒకవేళ నేను ఓడిపోతే, నా కాళ్లు పట్టుకొని ఈ బంగారు మట్టెలను పందెంగా తీసుకో.

చరణం 2:
నెత్తమాడ బిలిచేవు నెఱవాది నంటాను |
అత్తమామ గలవార మదేమిరా |
ఒత్తి విన్నవించలేము ఓడితేను నీకు నాకు |
రిత్తమాట వద్దు రేఖ రేఖ పందెమా //ఊరకే//

భావం: పాచికలాట (నెత్తము) ఆడదామని పిలుస్తావు, నీవే గొప్ప ఆటగాడివి అని విర్రవీగుతావు. మా ఇంట్లో పెద్దవాళ్లు (అత్తమామలు) ఉన్నారు, నీతో ఇలా పందాలు కాస్తే ఏమనుకుంటారు? వృథా మాటలు వద్దు, ఓడితే గెలిస్తే తేల్చుకుందాం, పందెం కాయాల్సిందే!

చరణం 3:
సొక్కటాలు నిన్ననాడి సోలి సత్యభామకు |
మ్రొక్కితివి నేడు నాకు మ్రొక్కవలెగా |
చక్కని వేంకటపతిస్వామి నన్నుంగూడితివి |
మొక్కెద కర్పూర తాంబూలమీరా చాలును //ఊరకే//

భావం: నిన్న సత్యభామతో సొక్కటాలు (పాచికలాట) ఆడి ఓడిపోయి ఆవిడకు మొక్కులు చెల్లించావు. ఈ రోజు నాతో ఆడి ఓడిపోయావు, కాబట్టి నాకు కూడా మొక్కులు చెల్లించు. చక్కని వేంకటపతివైన నీవు నన్ను కూడి నన్ను ధన్యురాలిని చేశావు. నీకు నమస్కరిస్తాను, నాకు కర్పూర తాంబూలం ఇవ్వు, అది చాలు.