ఉప్పవడము గాకున్నారిందరు Uppavadamu Gakunnarimdaru

Author: Annamacharya

ఉప్పవడము గాకున్నారిందరు

పల్లవి:
ఉప్పవడము గాకున్నారిందరు |
యెప్పుడు రేయి నీకెప్పుడు పగలు ||

స్వామీ! లోకంలోని వారందరూ ఆశ్చర్యపోతున్నారు. అసలు నీకు రాత్రి ఎప్పుడు? పగలు ఎప్పుడు? (నీకు కాలాతీతమైన స్థితి ఉంది కదా అని భావం).

చరణం 1:
వున్నతి చంద్రుడును కమలమిత్రుడును |
వున్నతి నివి నీకుండగను |
వెన్నెలయెండలు వెలయగ మేల్కొను |
టెన్నడు నిద్దుర యెన్నడు నీకు //ఉప్ప//

భావం: నీకు ఒక కన్ను చంద్రుడు (వెన్నెల ఇచ్చేవాడు), మరొక కన్ను సూర్యుడు (ఎండ ఇచ్చేవాడు). ఈ ఇద్దరూ నీకు కళ్లుగా ఎప్పుడూ ఉండగా, నీవు మేల్కొనేది ఎప్పుడు? నిద్రపోయేది ఎప్పుడు? నీ కళ్లు తెరిస్తే వెన్నెల, ఎండ రెండూ ఒకేసారి ఉంటాయి కదా!

చరణం 2:
కందువ సతికనుగలువలు ముఖార |
విందము నిదివో వికసించె |
ముందర నిద్దుర మొలవదు చూచిన |
విందగు నీతెలివికి దుదయేది //ఉప్ప//

భావం: నీ దేవేరి (అలమేలుమంగ) కళ్లనే కలువలు, నీ ముఖమనే పద్మము ఎప్పుడూ వికసించే ఉంటున్నాయి. నీవు చూస్తుండగా నిద్రకు చోటే లేదు. నీ అనంతమైన జ్ఞానానికి (తెలివికి) అంతం ఎక్కడుంది?

చరణం 3:
తమము రాజసము తగుసాత్వికమును |
నమరిన నీమాయారతులు |
కమలాధిప వేంకటగిరీశ నిన్ను |
ప్రమదము మఱపును బైకొనుటెట్లా //ఉప్ప//

భావం: తమో, రజో, సత్వ గుణాలనే మాయా క్రీడలు నీ ఆధీనంలో ఉన్నాయి. ఓ కమలాపతి! వేంకటగిరీశా! అపారమైన ఆనందం గానీ, అజ్ఞానమనే మరుపు గానీ నిన్ను ఎలా ఆవరించగలవు? నీవు వీటన్నిటికీ అతీతుడవు.