ఉదయాద్రి తెలుపాయె Udayadri Telupaye

Author: Annamacharya

ఉదయాద్రి తెలుపాయె ఉడు రాజు కొలు వీడె

పల్లవి:
ఉదయాద్రి తెలుపాయె ఉడు రాజు కొలు వీడె |
అద నెరిగి రాడాయె నమ్మ నా విభుడు ||

తూర్పు కొండ తెల్లబారింది (తెల్లవారుజాము అయింది). నక్షత్రాల రాజు (చంద్రుడు) తన కొలువు చాలించాడు. సమయం తెలుసుకొని కూడా నా ప్రాణనాథుడు ఇంకా రాలేదేమ్మా!

చరణం 1:
చన్నులపై ముత్యాల సరులెల్ల జల్లనాయె |
కన్నులకు గప్పొదవె గాంత నా కిపుడు |
కన్నె కలువల జాతి కనుమోడ్చినది మీద |
వెన్నెల వేసంగి మొగ్గ వికసించె గదవె //ఉదయా//

భావం: నా హృదయంపై ఉన్న ముత్యాల సరులు చల్లబడ్డాయి, కళ్ళకు నిద్ర ముంచుకొస్తోంది. కలువ పూలన్నీ రెప్పలు వాల్చాయి. వేసవి నాటి మల్లె మొగ్గలు వికసించాయి (ప్రొద్దు పొడుస్తోంది), కానీ నా ప్రియుడు రాలేదు.

చరణం 2:
పువ్వుల లోపలి కురులు బుగులు కొనగా నెర్కసె |
దవ్వుల దుమ్మెదగములు తరమి డాయగను |
రవ్వసేయ శుక పికము రాయడి కోర్వగ రాదు |
అవ్వలనెవ్వతె పసల కలరున్నవాడో //ఉదయా//

భావం: కొప్పులోని పూల వాసనలు గుబాళిస్తుండగా, తుమ్మెదలు నన్ను చుట్టుముడుతున్నాయి. చిలుకలు, కోయిలలు చేసే ఆ గలభా భరించలేకున్నాను. నా నాథుడు అక్కడ ఏ భామతో కలిసి ఉన్నాడో కదా!

చరణం 3:
పన్నీట జలక మార్చి పచ్చకప్రము మెత్తి |
చెన్ను గంగొప్పున విరులు చెలువందురిమి |
ఎన్నంగల తిరువేంకటేశుం డిదె ననుంగూడి |
కన్నుల మనసునుం దనియం గరుణించెం గదవే //ఉదయా//

భావం: పన్నీటితో స్నానం చేసి, పచ్చ కర్పూరం అద్దుకొని, కొప్పున పూలు ధరించి సిద్ధంగా ఉండగా.. ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుడు నన్ను వచ్చి చేరుకున్నాడు. నా కళ్ళకు, మనసుకూ తృప్తి కలిగేలా నన్ను కరుణించాడు.