ఒకపరి కొకపరి కొయ్యారమై Okapari Kokapari Koyyaramai

Author: Annamacharya

ఒకపరి కొకపరి కొయ్యారమై

పల్లవి:
ఒకపరి కొకపరి కొయ్యారమై |
మొకమున కళలెల్ల మొలచినట్లుండె ||

క్షణం క్షణానికీ కొత్త సోయగంతో (కొయ్యారమై), స్వామివారి ముఖంలో సకల కళలు ఇప్పుడే వికసిస్తున్నట్లుగా ఎంతో కాంతివంతంగా ఉన్నాయి.

చరణం 1:
జగదేకపతిమేన చల్లిన కర్పూరధూళి |
జిగికొని నలువంక చిందగాను |
మొగి చంద్రముఖి నురమున నిలిపెగాన |
పొగరు వెన్నెల దిగబోసి నట్లుండె //ఒకపరి//

భావం: లోకనాథుడైన ఆ శ్రీహరి శరీరంపై చల్లిన కర్పూర పొడి నలుదిశలా మెరుస్తూ చిందుతోంది. చంద్రుని వంటి ముఖం గల అలమేలుమంగను ఆయన తన వక్షస్థలంపై నిలుపుకున్నాడు. ఆ దృశ్యం ఎలా ఉందంటే.. దట్టమైన వెన్నెలను కుప్పబోసినట్లుగా వెలిగిపోతోంది.

చరణం 2:
పొరిమెరుగు చెక్కుల పూసిన తట్టుపునుగు |
కరగి ఇరుదెసల కారగాను |
కరిగమన విభుడు గనుక మోహమదము |
తొరిగి సామజసిరి తొలికినట్లుండె //ఒకపరి//

భావం: మెరుస్తున్న స్వామివారి బుగ్గలకు పూసిన పునుగు (సుగంధ ద్రవ్యం) కరిగి రెండు వైపులా కారుతోంది. గజగామిని (అమ్మవారి) భర్త అయిన ఆ వేంకటేశ్వరుడు, మదపుటేనుగు వలె తన మోహమనే మదాన్ని చిందిస్తూ, ఏనుగు వంటి రాజసాన్ని (సామజసిరి) ప్రదర్శిస్తున్నట్లుగా ఉంది.

చరణం 3:
మెరయ శ్రీవేంకటేశుమేన సింగారముగాను |
తరచైన సొమ్ములు ధరియించగా |
మెరుగు బోడి అలమేలు మంగయు తాను |
మెరుపు మేఘము గూడి మెరసినట్లుండె //ఒకపరి//

భావం: శ్రీవేంకటేశ్వరుడు ఎన్నో ఆభరణాలను ధరించి అలంకరించుకోగా, మెరుపు తీగ వంటి అలమేలుమంగ ఆయనను హత్తుకుని ఉంది. ఈ జంట ఎలా ఉందంటే.. నల్లని మేఘం (స్వామి) మరియు మెరుపు తీగ (అమ్మవారు) కలిసి మెరుస్తున్నట్లుగా అద్భుతంగా ఉంది.